Manioc

Manioc มีถิ่นกำเนิดจากเขตร้อนในทวีปอเมริกาใต้ และเป็นที่รู้จักในเปรูมาเป็นเวลา 4000 ปีแล้ว จากนั้นจึงแพร่กระจายไปยังแอฟริกาและอินเดียในช่วงศตวรรษที่ 19 และไปยังเอเชียในช่วงศตวรรษที่ 20 Manioc มีหลากหลายสายพันธุ์และกลายเป็นแหล่งอาหารที่สำคัญ ใบสามารถกินได้เหมือนผัก ส่วนหัวสามารถแปรรูปเป็นแป้งหรือแป้งมัน และเป็นส่วนผสมหลักสำหรับเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ มีการใช้ Manioc สำหรับยาแผนโบราณในแถบแคริบเบียนและเขตร้อนในอเมริกาใต้ โดยผสมยาพอกที่ทำจากแป้งของพืชชนิดนี้กับน้ำมันเพื่อช่วยบรรเทาอาการปวดศีรษะ และเมื่อผสมยาพอกกับเหล้ารัมจะช่วยบรรเทาอาการไขข้ออักเสบหรือผื่นบนผิว เมื่อใช้ในรูปแบบยาพอกหรือแป้งเปียก จะช่วยในการรักษาซีสต์ ใช้ใบสดบดเพื่อบรรเทาความเจ็บปวดของแผลไฟไหม้ ผิวไหม้แดด และอาการคันบริเวณผิวหนัง ชาวอินเดียนแดงวายาปีเรียกใบ Manioc ว่า "ยาลูกศร" เนื่องจากมีคุณสมบัติในการรักษาบาดแผลจากลูกศร น้ำ Manioc นั้นเป็นพิษและใช้ในการรักษาโรคหิด